Monday, June 22, 2009

KULABARS

Heto na ako at nagtitipa ng blogs sa aking bagong trabaho. Kamakailan lang ay itinapon ako ng aking kumpanya sa kabilang gusali, nalusaw yung account na sinu-support ko, kinakailangan naming mag-apply ulit , dumaan sa mga pagsusulit at sumailalim muli sa iba't-ibang teknikal na panayam. Anong bago? Heto , tatlo na ang monitor na gamit ko. Okey din no?

Nung marinig ko ang salitang "KULABARS" mula sa aking mga kumpare ay nabanggit ko na hindi pa ito naibubulalas sa malawak na sapot ng Internet kaya kinakailangang dito siya isilang. saka natatawa talaga ako sa salitang ito pag ginagamit na nila sa pangungusap. Malamang ang kahulugan ay palasak na at karaniwang ginagamit pero yung ma-epal na salita ay ngayon pa lamang masisilayan. Kulabars , ang sasabihin pag ang isang dugyot, jologs, ma-jontot na lalaki ay naka-dyakpot ng isang magandang babae, Kulangot tamang Barko. Bakit may "s"? , e di plural form tanga !

Heksena sa MRT

"Card rejected , please proceed to MRT ticket window" pulang error na lumabas matapos kong isalpak ang aking MRT tiket nung pababa na ko sa MRT Taft Avenue. Naisipan kong dun bumaba imbes na sa istasyon ng Guadalupe dahil trip kong lumantak ng bulo-baratong miryenda sa may Citymall.

"Tang inang MRT to , bulok talaga! Tinanggap yung tiket ko sa Cubao station tas dito ayaw ?" me kalakasang tinig ko ng iluwa ang aking tiket.

Nakakunot ang noo ko ng lumapit ako sa ticket window. Isinuot ang aking bibig sa bilog na butas ng salamin at " iniluwa po yung tiket ko!", sabi ko dun sa babaeng abalang nagbebenta ng tiket sa mga nakapilang pasahero.

Nagsalita ang ginang na nagbebenta ng tiket at itinuro ang aking tiket , ngunit di ko mawari at marinig ang kanyang sinasabi dahil ayaw nyang tumayo sa kanyang kinauupuan o lumapit sa akin.

"Ano daw?" , pasigaw kong tanong sa mamang meron ding problema sa kanyang tiket na pumila rin sa naturang ticket window.

"Tang ina naman kasi ayaw akong lapitan para maintindihan ko yung putang-inang sinasabi ng putang-inang to!" bulalas ko sa aking katabi habang minumuwestra ko sa ginang na hindi ko sya marinig.

"Yung tiket mo daw!" sabat nung mama habang iniabot muli sa akin ang naturang "tiket" na diumano ay mayroong problema.

Tsaka ko lang napagtanto na LRT-II tiket pala ang pinipilit kong isalpak!

Kinuha ko ang MRT tiket sa aking wallet at maluwag akong pinalagpas ng kanilang ticket machine. ehehehehehehe.....

Heksena sa HAP-CHAN

"Pre lasing ka na ah?" wika ng aking kumpare matapos naming mag-inuman kina Ateng upang ipagdiwang ang kanyang kaarawan (Happy Birthday Bhabe! Mmmmwah ! Tsup! Tsup!, ehehehe).

"Hindi pa kapatid" sagot ko naman habang binubuklat ang menu upang pumili ng aming mao-order.

" Ano pinag-kaiba nitong Chu-chay dumpling sa ordinaryong dumpling?" tanong ko sa waitress ng restawrang nagsisilbi ng da best na noodles at siomai.

"Cu-chay po iyan sir, me gulay" sagot ng waitress.

O di ba? Cu-Chay pala at hindi Chuchay. Hindi pa lasheng, ehehehehe.

Bakit ako merong H sa eksena? Kasi pupunta kami Pampanga. Sa susunod ang iba pang heksena.

Saturday, May 30, 2009

Pambansang Araw ng Watawat


Watawat

Habang binabaybay ang kahabaan ng Espanya papasok sa tanggapan , napuna ko ang napakaraming nakapaskil na anunsyo ukol Pambansang Araw ng ating Watawat. Noong una , hindi ko masyadong inintindi ang naturang anunsyo dahil hindi ko nakita kung kailan ito ipagdiriwang (kailan ko lang nalaman na Mayo 28 pala), dahil na rin sa may kadilimang lugar kung saan ito nakasabit. Ilang minuto pa ay malapit na ako sa Cubao, napatingin ako sa tsinelas ni Dudong (si Bay tanga!) na kaharap ko lamang sa bandang hulihan ng jeep. Kulay ng bandila ng Pilipinas ang disenyo ng kanyang pansapin sa paa. Pula , asul, puti at dilaw , kumpleto sa tatlong bituin pati sinag ng araw. Alam kong parang nakita ko na to na binebenta sa Divisoria pati na rin sa iba pang palengke na aking nadaanan.

Limang araw bago kantahin ni Martin Nievera ang kontrobersyal na Lupang Hinirang sa laban ni Pacman kay Hatton , nais ko na sanang magbigay ng maagang komento ukol sa nababanaag kong , sabihin na nating maaring paglabag na magagawa nya. Hindi ko na ito naisulat dala na rin ng aking pagiging masyadong abala nuong mga nakaraang araw o sa madaling salita'y , tinamad ako. Ngayon di ko na mapalampas na di magbigay ng komento ukol sa mga ginagawa ng iba nating kababayan na masasabi kong kalapastanganan na siguro o maaring paglabag na rin sa batas.

Prohibited acts

"It is prohibited to deface or ridicule the flag, to dip the flag as a salute, or to add additional marks of any nature on the flag. It may not be used as a drapery, festoon, tablecloth, as a covering for objects, or as part of a costume or uniform.

Several commercial uses of the flag are prohibited, including using the flag as a trademark or for commercial labels or designs. It is forbidden to use the image of the flag on merchandise, or in any advertisement. It also may not be used as a pennant in the hood, side, back and top of motor vehicles;

The flag may not be displayed horizontally face-up, or under any painting, picture or platform. It may not be displayed in "places of frivolity", defined in the Flag Code as marked by "boisterous merriment or recreation".

Siguro naman hindi ko na kailangang tagalugin pa ang nasabing talata sa itaas na maliwanag na nakalagay sa ating batas. Ang tanong , meron pa ba tayong hindi pa nagagawa sa paglabag na ito? Kinulang pa kamo yung mga talaan ng mga posibleng paglabag , merong earphone, mouthpiece , salawal , tsinelas, jacket , polo na hindi lang kulay ng ating bandila ang ginaya kundi yung halos buong disenyo. Meron na rin akong nakita na may nakalimbag na titik sa ating bandila, madalas yan lalo na pag boksing.

Okey lang sana kung ang talagang dahilan ng paggawa ng mga naturang mga bagay ay dahil sa pagmamahal sa bayan. Yun kayang mga taong nagsusuot ng mga ganun ay tunay na makabayan o pumoporma lang?

Piyesta de Halili

Dagonoy na lang ata ang wala pang scandal, dyan ako nagtapos ng kindergarden. Lahat ata ng probinsya at Unibersidad at Paaralan meron ng scandal . Laguna Scandal, Batangas Scandal , La Salle Scandal , PLM Scandal , tinurbo sa banyo, binondyobi sa traysikel , kinabayo sa kanto at kung anu-ano pa , lahat yan nakuhaan palihim at hindi palihim , ikinalat sa pamamamagitan ng asul na ngipin (bluetooth tanga !) sa cellphone, pag low tech ka infra-red lang, inupload sa internet at napanood ng bawat sambayanang Pilipino bata man o matanda, mukhang unggoy o wala. Ang punto ko , dati pa yan, nuong mga panahong virgin pa ko , meron na , wala ng bago . Nung lumantad ang KH-HK Scandal , sinakyan ng mga kagulang-gulang at pagkatatalinong mambubutas este mambabatas , iimbestigahan daw "in aid of legislation" !!! HALEEEER??? Mawalang galang na po (at ayaw ko talagang igalang), ayon sa aking 2 minutong pagsasaliksik , meron nang nakatenggang 14 na batas ukol sa malalaswang ganito na nuon pang 2007 pa ipinasa at hanggang ngayon ay hindi pa nagiging ganap na batas. Juice ko po titser , ano naman ang iimbestigahang bago dito? Nagmimistulang piyesta lang talaga ang pagdinig at gaya ng iba pang imbestigasyon , wala ring mangyayari !

Meron akong suhestiyon. Yung Senado gawing NBI tas yung mga taga-NBI ang pagawain ng deliberasyon para mapabilis ang pagpapasa ng batas.

Maagang Kampanya

Hindi pa raw sila nangangampanya sa mga pinag-gagagawa nila . O siya , kunwari tanga kaming mga botante't manunuod , naniniwala kami kunwari na serbisyo publiko lamang ang mga advertisement na napapanuod namin sa telebisyon.

Espesyal para sa akin yung padyak komersyal ni Senador Mar Roxas , me dating ikanga kasi si Jamongoloids ay dating taga-padyak nung hayskul. Taft papuntang Arellano-Zapanta ang biyahe natin. Sa nipis ng ating katawan nung tayo'y bata pa , alam natin ang hirap ng pagpapadyak. Pero kung ako ang magdidirihe ng naturang komersyal ay ganito ang ibabanat natin para mas makasundot ng konsensya at makadale ng mas maraming botante. Tatak Jamongoloids ikanga, and it must be good !

Girl: (tumatakbo) Kuyaaa... (sumakay sa pedicab kasama si Mar Roxas)
Mar Roxas: Uy, ilang taon ka na?

Boy: Si Rami po anim, ako po trese.
Mar Roxas: Anong pangarap nyo?
Boy: Seaman sana.
Girl: Ako po, artista.
Boy: Pero hindi ko na iniisip. Kanya-kanyang kayod po dito. Walang maayos na trabaho. Walang pambili ng gamot.

Mar Roxas: Anak itabi mo. Ako na. Sama-sama tayo. Hindi ko kayo pababayaan. Lalaban tayo

Pagdating sa paroroonan, bumaba na si Mar Roxas.

Mar Roxas: (inilahad ang kamay sa bata) bayad?

Boy: po?

Mar Roxas: aba ako ang pumadyak di ba? Dapat ako ang bayaran nyo , ba' hirap ding pumadyak.

Boy: Ayus din!

Dyok lang po ! Iboto po natin si Mar Roxas kung gusto nyo. Ako si wisely ang iboboto ko , ehehehe.

Wednesday, May 20, 2009

testing

testing...testosterone, testicles, testes....testing only...

Wednesday, April 15, 2009

Maikli ngunit Masayang Pagkikita-kita


Nagkaroon ng biglaang "get-together" noong nakaraang Abril 13 na inorganisa ng presidente ng klase , Pablo Pingol Jr, na kagagaling lamang mula sa UAE.

Nag-text pa si Olbap sa'kin ng mga linyang "Pre, mukhang bibiguin mo ata ako ngayon ah?" dahil sa pag-aakalang hindi ako darating.Ang drama rin eh no? Hindi nya alam na bibitbitin ko pa si Mark Naperi, na noong una ay araw ring sumama dahil meron pang pasok sa trabaho.

"MMmmmwah, mmmmwaaahh, mmmwaaah!" sigaw ng barker ng mga orange shuttle na biyaheng MOA, ehehehe. Ilang minuto rin kaming nagpaikot-ikot sa MOA ni Mark, malay ba naming dalawa ang Starbucks dun? kung saan ang tagpuan.

Inabutan namin ang mga suki ng Game K n B ? sina Joveelark, na hindi ko man lang natikman ang panalo at si Butch aka Kagalang-galang Eimann Evarola na pagkakamalan mo talagang propesor at hanggang ngayon ay todo-giit pa rin na ang naging problema ay yung sensor sa game show kaya hanggang unang round lamang siya. Magpalusot ba?

Kasama rin sa mga maagang dumating ang nagliliwanag (blooming ba?) na si Celeste Liwanag at Rose Marie na wala pa ring kakupas-kupas ang sarap ng halakhak na talagang mahahawa ka sa tawa. Ilang minuto pa ng mahabang kuwentuhan at kamustahan ay dumating na sina Vangie at Marvin.

Nagpasya na ang grupo na ituloy ang kuwentuhan sa Razon's, habang hinihintay sina Jeffrey at Edward, kung saan mapapa-put@$%^&%&* ka talaga sa sarap ng Palabok, halo-halo (da best!), Sisig at Daing. Wala ng sasarap pa sa pagkain na libre dahil sinagot ni Pablo ang bayad (thanks Pre !).

Masakit man sa aking loob dahil minsan lang talaga maganap ito, kailangan kong umalis upang pumasok ng maaga sa aking trabaho. Mahirap talaga ang maging call boy, sabi ko. Iniwan ko ang aking mga dating kamag-aral ng mga bandang ika-11 ng gabi, kung saan itinuloy ang kasiyahan sa "Hooters".

Maikli pero ubod ng saya talaga ang pagkikitang iyon. Ang sarap sanang lumiban sa trabaho para lang sa araw na 'yon, pero di talaga pwede. Aalis na ulit si Pablo sa susunod na linggo at ang balik pa ay sa susunod na taon, pero yung pinakain nya ng libre ay hindi ko pa naitatae (wag ko na kayang ilabas to para remembrance?). Bilib ako sa mga klasmeyt nating pumunta pa rin kahit galing lang nang trabaho at hindi alintana yung pagod,pasok kinabukasan at layo ng tirahan. Naiintindihan din naman natin yung mga hindi talaga makakapunta dahil sa tawag ng tungkulin o nasa ibang bansa, mas mahalaga pa rin siyempre ang trabaho. Sana lang ay magkaroon tayo ng mas malaki at mas masayang pagkikita sa mga darating na araw. Wag na nating hintayin pa yung reunion sa burol ng isa sa atin? JOKE !

Bon Voyage kay Olbap at Godspeed sa lahat !